Özlem denilen şu duygumuzun yaşamımızda özel bir yeri olduğudur. Hele sevgi dünyamızda ise, ayrılığın sonucunda duyulan bu duygumuzun apayrı bir yeri vardır ve öyle ki bu duyguyu hayatımız boyunca ölünceye dek yaşayıp gideriz. Çünkü yaşamın gereği hayatın her evresinde tanışıp dost olduğumuz arkadaşlar, sevgililer, zamanla ayrı düştüğümüz aile bireylerimiz olduğunda, mazide birlikte geçirdiğimiz o güzel anıları daima hatırlar ve o günleri yad eder dururuz… Ama yaşamın gereğidir bu, çünkü insanın vatanı doğduğu yer değil doyduğu yerdir derler ve gittikçe globalleşen dünyamızın her yerinde iş olanakları sebebi ile oralara gider zaman içinde her ne kadar aile özlemini, vatan özlemi çeksek de bu hasrete katlanır ve özlemlerle geçip gider o günlerimiz… Zira yapacak bir şeyde yoktur. Çünkü madem ki geldik bu dünyaya, yaşamın devamı için bu özlemlere ve acılara mecburen katlanarak yaşayıp gideriz bekli bir gün kavuşur umutlarıyla ve bazen öyle bir zaman geçer ki, yıllarca birbirini göremeyen ve birbirine kavuşamayıp özlem içinde yanıp tutuşan insanlarla doludur şu dünyamız. Ne ise ki Bilgisayarlar ve cep telefonları varda, ne kadar uzakta olsak da o iletişim araçları ile birbirimizle sevenlerimizden haber alıp özlemimiz giderilmektedir… Özlem denilen o duygumuz, asıl aşıklar ve sevenlerin yaşamlarında çok önemli bir yer tuttuğudur çünkü onların bütün zamanları hep onun üzerine yoğunlaşır durur, ve çok sevenler ve o durumda olanlar hiç ayrı kalmak istemezler, kaldıklarında ise aralarında her an mesajlaşıp dururlar… Ancak bir gerçek de var ki her ayrılık, sevenler arasında ki özlemleri artırarak sevgilerinin pekişmesini ve değerini belli etmede en büyük sevgi bağlarımız olduğu ve bu güzel duygumuz sayesinde yaşamda ki umutlarımızın bir parçası olarak sevgi içinde yaşamada bizleri birbirimize daha çok bağladığıdır… Sevgi ve saygılarımla. SENİ ÖZLEMEK Yumak yumak sarılmışsın bir kez içime Özlem dolu o düşlerimleyim yine seninle, Sen uzaklarda bense yalnızlığın pençesinde Sana olan tutsaklığımın doruğundasın yine. Buğulu gözlerim hep dalıp gidiyor enginlere Hüzün dolu bakışlarımın penceresinden, Acılar içindeyim o özleminle bakıp resimlere Gözlerim yollarda belki bir gün dönersin diye. Hani sevgi tomurcukları gibiydik birzamanlar Çiçeklerle bezenmiş o cennet bahçelerinde, Artık tüm ezgiler kilitlendi de dilsiz dilimde Seni seviyorum bile bir türlü diyemiyorum… Hani çiçek bahçelerinde kokladığımız güller Rüya gibi kaybolan o efsane aşkımız nerde, Artık seni hep özlemekle mi geçecek günlerim Birbirimize sevdalandığımız o günler nerde…
Yorumlar