Bugünlerde tüm dünya ülkelerinde ve özellikle ülkemizde toplum olarak sevgi hoşgörü ve kucaklaşmaya öylesine çok ihtiyacımız var ki? ama içimizde ki mutsuzluğun ihtiyacı olan o sevgiyi gerek ülkemizde gerek aile içinde pek çok sebeplerden dolayı bulamadığımız için bireyler ve toplum olarak ne yazıktır ki içimizden gelen haykırışlarla çığlık çığlığayız…
Yaşam denilen şey şu zaman tünelinde herkesin dileği öncelikle bir işi olması veya en azından bir geliri olması ile bireyler ve aileler olarak huzur içinde yemek, içmek ve hayatı olduğunca mutlu yaşayabilmektir. Ancak son zamanlarda ne olduysa oldu! Aradığı o huzur ve mutluluğu bulamayanlar bunu sokaklarda aramaya koyuldu.
Oysa, çocuklarımız yaşlımız gencimiz kim olursa olsun binlerce yıldır ayni topraklar üzerinde yaşayan ve ayni ülkenin havasını soluyan, suyunu içen, ve bu topraklar üzerinde yetiştirilen gıdalarla beslenen insanlar olarak, hepimiz bir zincirin halkaları gibi birbirimize bağlı olarak yaşayıp durduğumuz ve öyle olması lazım geldiği halde, son yıllarda başlayan ve özellikle de bugünlerde “ öylesine çok mutsuz ve huzursuz ki ve o huzur ve mutluluğa öylesine çok ihtiyacımız var ki, bunu sağlayacak olanları sokaklarda arayıp duruyoruz.
Ancak bu zincirin halkaları bir bir kopmakta ve koptukça da çığlıklar daha çok yükselmektedir.Oysa binlerce yıldır gerektiğinde savaşarak elde ettiğimiz bu vatan toprakları üzerinde ki varlığımızın sonsuza dek devamı için birbirimize sımsıkı sarılmamız lazım geldiği ve bunun içinde birbirimizi anlamamız hoşgörü ve kardeşlik içinde bir birimimizi yıpratmamamızın çok önemli olduğunu bildiğimiz halde! Çıkarlarımız veya şahsi menfaatlerimiz yüzünden yıllardan beri birbirimizle kavgalar edip duruyor ve sevgisizliğin ve mutsuzluğun döngüsü içinde çığlık çığlığa bir ömür tüketip duruyoruz.
Kimselere kalmayan bir varmış bir yokmuş olan şu yalan dünya yaşamı döngüsü içinde bir gün gelip toprak olacağımız günü unutup, hırs ihtiras ve sevgisizliğin ve mutsuzluğun ıstırabı içinde yaşamak zorunda kalıyoruz ve bunu da anlatmak için sokaklarda“ haykırarak” aramak zorunda kalıyoruz..
Yıllardan beri gerek evlerimizdeki şiddet olaylarından, gerek ülkemizdeki yaşanan olaylar zincirindeki en büyük sebeplerden biri olarak sosyoekonomik sebeplerden kaynaklandığı ve siyasal rekabetin aşırıya vardırılması ve ülkeyi yöneten liderlerimizin aralarında ki diyaloglarda ki sertliklerinin evlerimize kadar sirayet etmesiyle tüm toplum olarak bizleri ve hatta çocuklarımızın günlük yaşamlarına bile etkilediğidir. Oysa toplumun beklediği şey her şeyden önce “bir yudum sevgidir”
Bu sevgisizliğin uzun yıllardır böyle devam etmesi veya ettirilmesi elbette ki toplumun da her ferdini de etkileyerek ikaz ve uyarı anlamında insanları sokağa döktüğüdür oysa toplumun şefkate, sevilmeye öylesine çok ihtiyacı var ki!
Sevgi ve saygılar.
Yorumlar